et cecidit iam primus amor, nil fila sororumaduersus posco: uertat terga Hannibal hosti,ut placet, et cineres Troiae Carthagine regnent.illud te gemini per mutua pignora amoriset soror et coniunx oro: tranare periclamagnanimum patiare ducem uitamque remittasneue sinas captum Ausonias perferre catenas.stent etiam contusa malis mea moenia, fractonomine Sidonio, et nostro seruentur honori.’Sic Iuno, et contra breuiter sic Iuppiter orsus:‘Do spatium muris, ut uis, Carthaginis altae.stent lacrimis precibusque tuis. sed percipe, coniunx,quatenus indulsisse uacet. non longa supersuntfata urbi, uenietque pari sub nomine ductor,qui nunc seruatas euertat funditus arces.aetherias quoque, uti poscis, trahat Hannibal auras,ereptus pugnae. miscere hic sidera pontoet terras implere uolet redeuntibus armis:noui feta uiri bello praecordia. sed lexmuneris haec esto nostri: Saturnia regnane post haec uideat, repetat neue amplius umquamAusoniam. nunc instanti raptum auehe letone, latis si miscebit fera proelia campis,Romulei nequeas iuuenis subducere dextrae.’Dum statuit fata Omnipotens urbique ducique,inuadunt acies pugnam et clamore lacessuntsidera. non alio grauiores tempore uiditaut populos tellus aut, qui patria arma mouerent,maioris certare duces. discriminis altain medio merces, quicquid tegit undique caelum.ibat Agenoreus praefulgens ductor in ostro,excelsumque caput penna nutante leuabatcrista rubens. saeuus magno de nomine terrorpraecedit, Latioque micat bene cognitus ensis.at contra ardenti radiabat Scipio cocco,terribilem ostentans clipeum, quo patris et unacaelarat patrui spirantis proelia diraeffigies: flammam ingentem frons alta uomebat.sub tanta cunctis ui telorumque uirumquein ducibus stabat spes et uictoria solis.