arsere Argyripae campi? num segnior ibisnunc mihi, qui primus torques in moenia telumDardana, nec nostrae facilis concedere laudi?ten' uero, tene extimulem, qui, fulmina contraet nimbos tonitrusque ac summi numinis irascum starem, perferre sonos ac uana iubebasnubila et ante ducem Capitolia celsa petebas?quid uos, quis claro deletum est Marte Saguntum,exhorter, quos nobilitant primordia belli?ut meque et uobis dignum, defendite, quaeso,praeteritas dextrae laudes. diuum ipse fauoreuincendoque senex patriam post trina labantemlustra et non uisos tam longa aetate penatisac natum et fidae iam pridem coniugis oraconfisus uobis repeto. non altera restatiam Libyae, nec Dardaniis pugna altera restat.certatus nobis hodie dominum accipit orbis.’Hannibal haec. sed non patiens remorantia uerbaAusonius miles, quotiens dux coeperat orasoluere ad effatus, signum pugnamque petebant.Haec procul aeria speculantem nube sororemut uidit diuum genitor maestosque sub acriobtutu uultus, sic ore effatus amico est:‘Qui te mentis edunt morsus? da noscere coniunx.num Poeni casus ducis et Carthaginis angitcura tuae? sed enim reputa tecum ipsa furoresSidonios. gentem contra et fatalia regnaTeucrorum quis erit, quaeso, germana, rebellifractis foederibus populo modus? ipsa malorumnon plus Carthago tulit exhausitque laboris,quam pro Cadmea subiisti exercita gente.turbasti maria ac terras iuuenemque ferocemimmisti Latio. tremuerunt moenia Romae,perque bis octonos primus fuit Hannibal annoshumani generis. tempus componere gentes.ad finem uentum, et claudenda est ianua belli.’Tum supplex Iuno: ‘Neque ego, haec mutare laboransquis est fixa dies, pendenti nube resedi,nec reuocare acies bellumue extendere quaero.quae donare potes, quoniam mihi gratia languet