Bruttia maerentem casus patriaeque suosqueHannibalem accepit tellus. hic aggere saeptusin tempus posita ad renouandum bella coquebat:abditus ut silua, stabulis cum cessit ademptis,amisso taurus regno gregis auia clausomolitur saltu certamina iamque ferocimugitu nemora exterret perque ardua cursusaxa ruit, sternit siluas rupesque lacessitirato rabidus cornu: tremit omnis ab altoprospectans scopulo pastor noua bella parantem.sed uigor hausurus Latium, si cetera Martiadiumenta forent, praua obtrectante suoruminuidia, reuocare animos ac stare negatacogebatur ope et senio torpescere rerum.parta tamen formido manu et tot caedibus olimquaesitus terror uelut inuiolabile telisseruabant sacrumque caput, proque omnibus armiset castrorum opibus dextrisque recentibus unumHannibalis sat nomen erat. tot dissona linguaagmina, barbarico tot discordantia ritucorda uirum mansere gradu, rebusque retusisfidas ductoris tenuit reuerentia mentes.Nec uero Ausonia tantum se laetus agebatDardanidis Mauors: iam terra cedit Hiberaauriferis tandem Phoenix depulsus ab aruis,iam Mago exutus castris agitante pauorein Libyam propero tramisit caerula uelo.ecce aliud decus haud uno contenta fauorenutribat Fortuna duci. nam concitus Hannonaduentabat, agens crepitantibus agmina caetrisbarbara, et indigenas serus raptabat Hiberos.non ars aut astus belli uel dextera deerat,si non Scipiadae concurreret. omnia ductormagna adeo Ausonius maiori mole premebat:ut Phoebe stellas, ut fratris lumina Phoebenexuperant montisque Atlas et flumina Nilus,ut pater Oceanus Neptunia caerula uincit.uallantem castra (obscuro nam uesper Olympofundere non aequam trepidanti coeperat umbram)adgreditur Latius rector, subitoque tumultu