spicula Elissaeis nuper contorta lacertis.His super infrendens sic secum Oenotria Tellus:‘Tantone, heu superi! spernor contempta furoreSidoniae gentis, quae quondam sceptra timentemnati Saturnum nostris considere in oriset regnare dedi? decima haec iam uertitur aestasex quo proterimur. iuuenis, cui sola supersuntin superos bella, extremo de litore raptaintulit arma mihi temeratisque Alpibus ardensin nostros descendit agros. quot corpora texicaesorum, stratis totiens deformis alumnis!nulla mihi floret bacis felicibus arbor:immatura seges rapido succiditur ense:culmina uillarum nostrum delapsa ferunturin gremium foedantque suis mea regna ruinis.hunc etiam, uastis qui nunc sese intulit oris,perpetiar, miseras quaerentem exurere bellireliquias? tum me scindat uagus Afer aratroet Libys Ausoniis commendet semina sulcis,ni cuncta exultant quae latis agmina campisuno condiderim tumulo.’ dum talia uersat,et thalamos claudit Nox atra deumque hominumque,tendit Amyclaei praeceps ad castra nepotis.is tum Lucanis cohibentem finibus armaPoenum uicini seruabat caespite ualli.hic iuuenem adgreditur Latiae telluris imago:‘Clausorum decus atque erepto maxima Romaespes Nero Marcello, rumpe atque expelle quietem.magnum aliquid tibi, si patriae uis credere fatis,audendum est, quod depulso quoque moenibus hosteuictores fecisse tremant. fulgentibus armisPoenus inundauit campos, qua Sena relictumGallorum a populis seruat per saecula nomen.ni propere alipedes rapis ad certamina turmas,serus deletae post auxiliabere Romae.surge, age, fer gressus. patulos regione Metauridamnaui tumulis Poenorum atque ossibus agros.’His dictis abit atque abscedens uisa pauentemattrahere et fractis turmas propellere portis.rumpit flammato turbatus corde soporem