tum pueri colla amplectens sic pauca precatur:‘Summe deum, Libyco, faxis, de praeside nunc his,his umeris tibi opima feram.’ nec plura, serenosanguineos fudit cum Iuppiter aethere roresatque atris arma aspersit non prospera guttis.uixdum finitis intrarant uocibus artasletiferi collis fauces, cum turba uolucrisinuadunt Nomades iaculis nimboque ferunturaetherio similes, caeca fundente latebraarmatos in bella globos. circumdata postquamnil restare uidet uirtus quod debeat ultraiam superis, magnum secum portare sub umbrasnomen mortis hauet. tortae nunc eminus hastaealtius insurgit, nunc saeuit comminus ense.forsan et enasset rapidi freta saeua pericli,ni telum aduersos nati uenisset in artus.tum patriae tremuere manus, laxataque luctufluxerunt rigidis arma infelicia palmis.obuia nudatum tramittit lancea pectus,labensque impresso signauit gramina mento.At postquam Tyrius saeua inter proelia ductorinfixum aduerso uidit sub pectore telum,immane exclamat: ‘Latias, Carthago, timeredesine iam leges: iacet exitiabile nomen,Ausonii columen regni. sed dextera nostraetam similis non obscurus mittatur ad umbras.magnanima inuidia uirtus caret.’ alta sepulcriprotinus extruitur caeloque educitur ara.conuectant siluis ingentia robora: credasSidonium cecidisse ducem. tum tura dapesqueet fasces clipeusque uiri, pompa ultima, fertur.ipse facem subdens Laus inquit ‘parta perennis:Marcellum abstulimus Latio. deponere forsangens Italum tandem arma uelit. uos ite superbaeexequias animae et cinerem donate supremimuneris officio: numquam hoc tibi, Roma, negabo.’alterius par atque eadem fortuna laborumconsulis: exanimem sonipes ad signa reuexit.Talia in Ausonia. sed non et talis Hiberisarmorum euentus campis. Carthaginis omnes