Sidoniae fodienda manu tutantia regem:hoc iugulo dextram explora. namque haec tibi ferrum,si Poenum inuasisse paras, per uiscera ferrumnostra est ducendum. tardam ne sperne senectam.opponam membra atque ensem extorquere negatummorte mea eripiam.’ lacrimae tunc ore profusae,et magna superum cura seruatus in armaScipiadae Poenus, nec tantum fata dederuntexterna peragi dextra. pulcherrimus iraeet dignus fieri compos memorabilis ausi,amisit quantam posito conamine laudem,cui tantum est uoluisse decus. tum reddere sesefestinant epulis et tristia fronte serenant,donec laeta uirum soluit conuiuia somnus.Postera lux Phaethontis equos proferre parabat,iam rapido summis curru splendente sub undis,et iuuenis magno generatus Hamilcare durasiam dudum exercet curas. Carthaginis arcesire ferox Mago et patribus portare iubeturnuntius acta ducis. praeda et captiua legunturcorpora dereptaeque uiris sub Marte cruentoexuuiae, fausti superis libamina belli.altera curarum Libycis dimittitur orisheu Decius, reduci lentas seruatus ad iras,ni poenae iuuenem indignae miseratus ab altoIuppiter antiquam Batti uertisset ad urbem.hic Pellaea uirum Ptolomaei sceptra uehentumeripuere minis, resolutaque uincula collo.atque eadem uitae custos mox deinde quietoaccepit tellus ossa inuiolata sepulchro.Nec Venerem interea fugit exoptabile tempusPoenorum mentes caeco per laeta premendiexitio et luxu corda importuna domandi.spargere tela manu passim fallentia natisimperat et tacitas in pectora mittere flammas.tum pueris dulce adridens: ‘Eat improba Iunoet nos (nec mirum, quid enim sumus?) acta secundisdespiciat. ualet illa manu, ualet illa lacertis:paruula nos arcu puerili spicula sensimfundimus, et nullus nostro de uulnere sanguis.