Sidonius mensae miles faciemque superbiignotam luxus oculis mirantibus haurit.uescitur ipse silens et tantos damnat honoresesse epulis facilesque coli tanto agmine mensas,donec pulsa fames et Bacchi munera duramlaxarunt mentem. tum frontis reddita demumlaetitia, et positae grauiores pectore curae.Personat Euboica Teuthras testudine, Cymesincola, et obtusas immiti murmure saeuaeinter bella tubae permulcet cantibus auris.namque chaos, caecam quondam sine sidere molemnon surgente die, ac mundum sine luce canebat.tum deus ut liquidi disclusset stagna profunditellurisque globum media compage locasset;ut celsum superis habitare dedisset Olympum,castaque Saturni monstrabat saecula patris.iamque Iouem et laetos per furta canebat amoresElectraeque toros Atlantidos, unde creatusproles digna deum tum Dardanus, isque Tonantiut det Erichthonium magna de stirpe nepotem;hinc Tros, hinc Ilus, generis tunc ordine longoAssaracus, nulloque minor famaue manuuetum Capys ut primis dederit sua nomina muris.concelebrant plausu pariter Sidonia pubesCampanaeque manus. ante omnis ductor honorinominis augusto libat carchesia ritu;cetera quem sequitur Bacchique e more liquoreminrorat mensis turba ardescitque Lyaeo.Interea, Tyrio resoluta in gaudia coetuconuerso (neque enim, iuuenis non digne sileri,tramittam tua coepta libens famamque negaboquamquam imperfectis, magnae tamen indolis, ausis),mens una, inuiolata mero nullisque uenenispotandi exarmata decus, pugnaeque necisqueSidoniae tacito uoluebat pectore molem.quoque esset miranda magis tam sacra libido,Pacuuio genitus patrias damnauerat artis.is uariis oneratum epulis atque atria tardolinquentem gressu comitatus pone parentem,postquam posse datum meditata aperire nouosque