Have, mi Torani, frater carissime. Epigramma, quodextra ordinem paginarum est, ad Stertinium clarissimumvirum scripsimus, qui imaginem meam ponere in biblio-theca sua voluit. De quo scribendum tibi putavi, neignorares, Avitus iste quis vocaretur. Vale et para ho-spitium.Note, licet nolis, sublimi pectore vates,Cui referet serus praemia digna cinis,Hoc tibi sub nostra breve carmen imagine vivat,Quam non obscuris iungis, Avite, viris:'Ille ego sum nulli nugarum laude secundus,Quem non miraris, sed puto, lector, amas.Maiores maiora sonent: mihi parva locutoSufficit in vestras saepe redire manus.'Dum Ianus hiemes, Domitianus autumnos,Augustus annis commodabit aestates,Dum grande famuli nomen adseret RheniGermanicarum magna lux Kalendarum,Tarpeia summi saxa dum patris stabunt,Dum voce supplex dumque ture placabitMatrona divae dulce Iuliae numen:Manebit altum Flaviae decus gentisCum sole et astris cumque luce Romana.Invicta quidquid condidit manus, caeli est.Pauper amicitiae cum sis, Lupe, non es amicae,Et queritur de te mentula sola nihil.Illa siligineis pinguescit adultera cunnis,Convivam pascit nigra farina tuum;Incensura nives dominae Setina liquantur,Nos bibimus Corsi pulla venena cadi;Empta tibi nox est fundis non tota paternis,Non sua desertus rura sodalis arat;Splendet Erythraeis perlucida moecha lapillis,Ducitur addictus, te futuente, cliens;Octo Syris suffulta datur lectica puellae,Nudum sandapilae pondus amicus erit.I nunc et miseros, Cybele, praecide cinaedos:Haec erat, haec cultris mentula digna tuis.Quantum iam superis, Caesar, caeloque dedistiSi repetas et si creditor esse velis,