Munera cum posset nondum sentire patroni,Glaucia libertus iam Melioris erat.Moribus hoc formaeque datum: quis blandior illo?Aut quis Apollineo pulchrior ore fuit?Inmodicis brevis est aetas et rara senectus.Quidquid ames, cupias non placuisse nimis.Sex sestertia si statim dedisses,Cum dixti mihi 'Sume, tolle, dono',Deberem tibi, Paete, pro ducentis.At nunc cum dederis diu moratus,Post septem, puto, vel novem Kalendas,Vis dicam tibi veriora veris?Sex sestertia, Paete, perdidisti.Uxorem, Charideme, tuam scis ipse sinisqueA medico futui: vis sine febre mori.Cum dubitaret adhuc belli civilis EnyoForsitan et posset vincere mollis Otho,Damnavit multo staturum sanguine MartemEt fodit certa pectora tota manu.Sit Cato, dum vivit, sane vel Caesare maior:Dum moritur, numquid maior Othone fuit?Nil miserabilius, Matho, pedicone SabelloVidisti, quo nil laetius ante fuit.Furta, fugae, mortes servorum, incendia, luctusAdfligunt hominem, iam miser et futuit.Basia da nobis, Diadumene, pressa. 'Quot?' inquis.Oceani fluctus me numerare iubesEt maris Aegaei sparsas per litora conchasEt quae Cecropio monte vagantur apes,Quaeque sonant pleno vocesque manusque theatro,Cum populus subiti Caesaris ora videt.Nolo quot arguto dedit exorata CatulloLesbia: pauca cupit, qui numerare potest.Septem clepsydras magna tibi voce petentiArbiter invitus, Caeciliane, dedit.At tu multa diu dicis vitreisque tepentemAmpullis potas semisupinus aquam.Ut tandem saties vocemque sitimque, rogamus,Iam de clepsydra, Caeciliane, bibas.Mentula tam magna est, quantus tibi, Papyle, nasus,