Gaius ut fiat Iulius et Proculus.Zoile, quid tota gemmam praecingere libraTe iuvat et miserum perdere sardonycha?Anulus iste tuis fuerat modo cruribus aptus:Non eadem digitis pondera conveniunt.Mulio viginti veni=t modo milibus, Aule.Miraris pretium tam grave? surdus erat.Cunarum fueras motor, Charideme, mearumEt pueri custos adsiduusque comes.Iam mihi nigrescunt tonsa sudaria barbaEt queritur labris puncta puella meis;Sed tibi non crevi: te noster vilicus horret,Te dispensator, te domus ipsa pavet.Ludere nec nobis, nec tu permittis amare;Nil mihi vis et vis cuncta licere tibi.Corripis, observas, quereris, suspiria ducis,Et vix a ferulis temperat ira tua.Si Tyrios sumpsi cultus unxive capillos,Exclamas 'Numquam fecerat ista pater';Et numeras nostros adstricta fronte trientes,Tamquam de cella sit cadus ille tua.Desine; non possum libertum ferre Catonem.Esse virum iam me dicet amica tibi.Formosam Glyceran amat LupercusEt solus tenet imperatque solus.Quam toto sibi mense non fututamCum tristis quereretur et rogantiCausam reddere vellet Aeliano,Respondit, Glycerae dolere dentes.Indulget pecori nimium dum pastor AmyntasEt gaudet fama luxuriaque gregis,Cedentes oneri ramos silvamque fluentemVicit, concussas ipse secutus opes.Triste nemus dirae vetuit superesse rapinaeDamnavitque rogis noxia ligna pater.Pingues, Lygde, sues habeat vicinus Iollas:Te satis est nobis adnumerare pecus.Vivida cum poscas epigrammata, mortua ponisLemmata. Quid fieri, Caeciliane, potest?Mella iubes Hyblaea tibi vel Hymettia nasci,