Idaeo resolutior cinaedo,Quo nec filia cultior nec uxorNec mater tua nec soror recumbit,Vis spectem potius tuas lucernasAut citrum vetus Indicosque dentes?Suspectus tibi ne tamen recumbam,Praesta de grege sordidaque villaTonsos, horridulos, rudes, pusillosHircosi mihi filios subulci.Perdet te dolor hic: habere, Publi,Mores non potes hos et hos ministros.Si Romana forent haec Socratis ora, fuissentIulius in Saturis qualia Rufus habet.Quid, stulte, nostris versibus tuos misces?Cum litigante quid tibi, miser, libro?Quid congregare cum leonibus volpesAquilisque similes facere noctuas quaeris?Habeas licebit alterum pedem Ladae,Inepte, frustra crure ligneo curres.Elysio redeat si forte remissus ab agroIlle suo felix Caesare Gabba vetus,Qui Capitolinum pariter Gabbamque iocantesAudierit, dicet: 'Rustice Gabba, tace.'Qua factus ratione sit requiris,Qui numquam futuit, pater Philinus?Gaditanus, Avite, dicat istud,Qui scribit nihil et tamen poeta est.Municipes Augusta mihi quos Bilbilis acriMonte creat, rapidis quem Salo cingit aquis,Ecquid laeta iuvat vestri vos gloria vatis?Nam decus et nomen famaque vestra sumus,Nec sua plus debet tenui Verona CatulloMeque velit dici non minus illa suum.Quattuor accessit tricesima messibus aestas,Ut sine me Cereri rustica liba datis,Moenia dum colimus dominae pulcherrima Romae:Mutavere meas Itala regna comas.Excipitis placida reducem si mente, venimus;Aspera si geritis corda, redire licet.I nostro comes, i, libelle, Flavo