Accedent sine felle ioci nec mane timendaLibertas et nil quod tacuisse velis:De prasino conviva meus venetoque loquatur,Nec facient quemquam pocula nostra reum.Cum potes amethystinos trientesEt nigro madeas Opimiano,Propinas modo conditum SabinumEt dicis mihi, Cotta, 'Vis in auro?'Quisquam plumbea vina volt in auro?Frangat Idumaeas tristis Victoria palmas,Plange, Favor, saeva pectora nuda manu;Mutet Honor cultus, et iniquis munera flammisMitte coronatas, Gloria maesta, comas.Heu facinus! prima fraudatus, Scorpe, iuventaOccidis et nigros tam cito iungis equos.Curribus illa tuis semper properata brevisqueCur fuit et vitae tam prope meta tuae?Sidera iam Tyrius Phrixei respicit agniTaurus, et alternum Castora fugit hiems;Ridet ager, vestitur humus, vestitur et arbor,Ismarium paelex Attica plorat Ityn.Quos, Faustine, dies, qualem tibi Roma RavennamAbstulit! o soles, o tunicata quies!O nemus, o fontes solidumque madentis harenaeLitus et aequoreis splendidus Anxur aquis,Et non unius spectator lectulus undae,Qui videt hinc puppes fluminis, inde maris!Sed nec Marcelli Pompeianumque, nec illicSunt triplices thermae, nec fora iuncta quater,Nec Capitolini summum penetrale Tonantis,Quaeque nitent caelo proxima templa suo.Dicere te lassum quotiens ego credo Quirino:'Quae tua sunt, tibi habe: quae mea, redde mihi.'Thelyn viderat in toga spadonem,Damnatam Numa dixit esse moecham.Ille ego sum Scorpus, clamosi gloria Circi,Plausus, Roma, tui deliciaeque breves,Invida quem Lachesis raptum trieteride nona,Dum numerat palmas, credidit esse senem.Mensas, Ole, bonas ponis, sed ponis opertas.