At trepidam in thalamis et iam sua facta paventemColchida circa omnes pariter furiaeque minaequepatris habent; nec caerulei timor aequoris ultra,nec miserae terra ulla procul; quascumque per undasferre fugam, quamcumque cupit iam scandere puppemultima virgineis tunc flens dedit oscula vittis,quosque fugit complexa toros crinemque genasqueante †peranti† carpsit vestigia somni,atque haec impresso gemuit miseranda cubili:'o mihi si profugae genitor nunc ille supremosamplexus, Aeeta, dares fletusque videresecce meos. ne crede, pater, non carior ille est,quem sequimur; tumidis utinam simul obruar undis.tu, precor, haec longa placidus mox sceptra senectatuta geras, meliorque tibi sit cetera proles.'dixit et Haemonio numquam spernenda maritocondita letiferis promit medicamina cistis,virgineosque sinus ipsumque monile venenisimplicat ac saevum super omnibus addidit ensem.inde velut torto Furiarum erecta flagelloprosilit, attonito qualis pede prosilit Inoin freta nec parvi meminit conterrita nati,quem tenet; extremum coniunx ferit inritus Isthmon.Iam prior in lucos curis urgentibus herosvenerat et nemoris sacra se nocte tegebat,tum quoque siderea clarus procul ora iuventa.qualis adhuc sparsis comitum per lustra catervisLatmius aestiva residet venator in umbra,dignus amore deae, velatis cornibus et iamLuna venit: roseo talis per nubila ductorimplet honore nemus talemque exspectat amantem.ecce autem pavidae virgo de more columbae,quae super ingenti circumdata praepetis umbrain quemcumque tremens hominem cadit, haut secus illaacta timore gravi mediam se misit; at illeexcepit blandoque prior sic ore locutus:'o decus in nostros magnum ventura penatessolaque tantarum virgo haut indigna viarumcausa reperta duci, mihi iam non ulla requirovellera, teque meae satis est quaesisse carinae.