seque miser ne posse putet. perstrinxerat horroripsum etiam et maesta stabat defixus in ira.non ita Tyrrhenus stupet Ioniusque magister,qui iam te, Tiberine, tuens clarumque serenaarce pharon, praeceps subito nusquam ostia, nusquamAusoniam videt et saevas accedere Syrtes.tum tamen, infando quae det responsa tyranno,colligit et tandem obtutu consurgit ab alto.'non' ait 'hos reditus, non hanc, Aeeta, dedistispem Minyis, cum prima tuis pro moenibus armainduimus. quo versa fides? quos vestra volutantiussa dolos? alium hic Pelian, alia aequora cerno.quin agite hoc omnes odiisque urgete tyranniimperiisque caput; numquam mihi dextera nec spesdefuerit; mos iussa pati nec cedere duris.unum oro, seu me illa suis seges obruet hastis,hauriet adverso seu crastinus ignis hiatu,nuntius hinc saevas Peliae mittatur ad aures,hic periisse viros, et me, si vestra fuissetulla fides, reducem patriae potuisse referri'.Talibus attonitos dictis natamque patremquelinquit et infida praeceps prorumpit ab aula.at trepida et medios inter deserta parentesvirgo silet nec fixa solo servare parumperlumina nee potuit maestos non flectere vultusrespexitque fores et adhuc invenit euntem,visus et heu miserae tunc pulchrior hospes amantidiscedens: tales umeros, ea terga relinquit.illa domum atque ipsos paulum procedere postesoptat et ardentes tenet intra limina gressus.qualis ubi extremas Io vaga sentit harenasfertque refertque pedem, tumido quam cogit Erinysire maria Phariaeque vocant trans aequora matres:circuit haut aliter foribusque impendet apertis,an melior Minyas revocet pater; oraque quaerenshospitis aut solo maeret defecta cubiliaut venit in carae gremium refugitque sororisatque loqui conata silet, rursusque recedensquaerit, ut Aeaeis hospes consederit orisPhrixus, ut aligeri Circen rapuere dracones.