dum datur, ardentesque viri percurrere pugnas;at simul hanc dictis, ilium dea Marte secundoimpulit atque novas egit sub pectora vires.ora sub excelso iamdudum vertice conisaeva micant, cursuque ardescit, nec tibi, Perse,nec tibi, virgo, iubae laetabile sidus Achivae,acer ut autumni canis iratoque vocatiab Iove fatales ad regna iniusta cometae.nec sua Crethiden latuit dea, vimque recentemsentit agi membris ac se super agmina tollit,quantus ubi ipse gelu magnoque incanuit imbreCaucasus et summas abiit hibernus in arctos.tunc vero, stabulis qualis leo saevit opimisluxurians spargitque famem mutatque cruores,sic neque parte ferox nec caede moratur in unaturbidus inque omnes pariter furit ac modo saevoense, modo infesta rarescunt cuspide pugnae.tunc et terrificis undantem crinibus Hebrumet Geticum Priona ferit; caput eripit Auchi†brachiaque† et vastis volvendum mittit harenis.At genitus Iove complerat sua fata Colaxes;iamque pater maesto contristat sidera vultutalibus aegra movens nequiquam pectora curis:'ei mihi, si durae natum subducere sortimoliar atque meis ausim confidere regnis,frater adhuc Amyci maerens nece cunctaque divumturba fremant, quorum nati cecidere cadentque.quin habeat sua quemque dies cunctisque negabo,quae mihi.' supremos misero sic fatus honorescongerit atque animis moriturum ingentibus implet.ille volat campis immensaque funera miscetper cuneos, velut hiberno proruptus ab arcuimber agens scopulos nemorumque operumque ruinas,donec ab ingenti bacchatus vertice montisfrangitur inque novum paulatim deficit amnem.talis in extremo proles Iovis emicat aevoet nunc magnanimos Hypetaona Gessithoumque,nunc Arinen Olbumque notat; iam saucius Apremet desertus equo Thydrum pedes exigit hastaPhasiaden, pecoris custos de more paterni