nunc quoque Agenoreis idem decedere tectisimperat; adgnoscunt monitus iussaeque recedunt.mox tamen et vobis similis fuga, cum premet arquosletifer. Harpyiae numquam nova pabula quaerent,done erunt divum meritae mortalibus irae.'haesit uterque polo dubiisque elanguit alis;mox abit et sociae victor petit agmina pubis.Interea Minyae pulsa lue prima Tonantisacra novant; tum vina toris epulasque reponunt.ipse inter medios ceu dulcis imagine somnilaetus ad oblitae Cereris suspirat honores;agnoscit Bacchi latices, agnoscit et undamet nova non pavidae miratur gaudia mensae.hunc ubi reclinem stratis et pace fruentemaspicit ac longae ducentem oblivia poenae,talibus appellat supplexque ita fatur Iason:'vota, senex, perfecta tibi; nunc me quoque curiseripe et ad nostros animum converte labores.omnis adhuc sors laeta quidem, nec numine vano(siqua fides curae superum) tantum aequor adortitendimus: ipsa mihi puppem Iovis optima prolesinstituit, dedit et socios Saturnia reges.fidere mens sed nostra nequit, quantumque propinquatPhasis et ille operum summus labor, hoc magis anguntproxima, nec vates sat iam mihi Mopsus et Idmon.'ille ducem nec ferre preces nee dicere passusamplius hic demum vittas laurumque capessitnumina nota ciens. stupet Aesonis inclita prolesPhinea ceu numquam poenis nullaque gravatumpeste Iovis: tam largus honos, tam mira senectaemaiestas infusa; vigor novus auxerat artus.tum canit: 'o terras fama venture per omnes,quem sociis ducibusque deis atque arte benignaPallados ipse ultro Pelias ad sidera tollitdemens, dum profugi non sperat vellera Phrixi,fata locosque tibi, possum quas reddere grates,expediam rerumque vias finemque docebo.ipse etiam, qui me prohibet sua pandere terrissaecula, te propter fandi mihi Iuppiter auctor.hinc iter ad Ponti caput errantesque per altum