corpus hebet somno refugaque eluditur umbra.tum lacrimis, tum voce sequi, tum rumpere questus,cum sopor et vano spes maesta resolvitur actu.fluctus ab undisoni ceu forte crepidine saxicum rapit halcyonis miserae fetumque laremque,it super aegra parens queriturque tumentibus undiscerta sequi, quocumque ferant, audetque pavetque,icta fatiscit aquis done domus haustaque fluctu est;illa dolens vocem dedit et se sustulit alis:haut aliter somni maestus labor. exilit amenseffusisque genas lacrimis rigat. 'ibimus' inquit,'solus et hos montes desertaque lustra tenebis,care puer, nec res ultra mirabere nostras.'haec fatus relegitque vias et vallibus exitincertus, quid Iuno ferat, quas apparet iras.nec minus et socios cernit procul aequore ferripraecipites tacitumque pudet potuisse relinqui.Iamque iter ad Teucros atque hospita moenia Troiaeflexerat Iliaci repetens promissa tyranni,cum maesto Latona simul Dianaque vultuante Iovem stetit et supplex sic fatur Apollo:'in quem alium Alciden, in quae iam tempora differsCaucaseum, rex magne, senem? nullumne malorumfinem adeo poenaeque dabis? te cuncta precaturgens hominum atque ipsi iam te, pater optime, montesfessaque cum silvis orant iuga. sat tibi furtumignis et aetheriae defensa silentia mensae.'dixit ubi, e scopulis media inter pabula dirivulturis ipse etiam gemitu maestaque fatigatvoce Iovem saevis relevans ambusta pruinislumina; congeminant amnes rupesque fragoremCaucaseae; stupet ipse dei clamoribus ales.tunc etiam superas Acheronte auditus ad arcesIapetus; gravis orantem procul arcet Erinysrespiciens celsi legem Iovis. ille dearumfletibus et magno Phoebi commotus honorevelocem roseis demittit nubibus Irim.'i, Phrygas Alcides et Troiae differat arma;nunc' ait 'eripiat dirae Titana volucri.'diva volat defertque viro celeranda parentis