sed socio quocumque, gemens quamquam aspera famaiam loca iamque feras per barbara litora gentes,non alium contra Alciden, non pectora tantaposse dari. rursum instimulat ducitque faventesmagnanimus Calydone satus, potioribus illedeteriora fovens semperque inversa tueridurus et haud ullis umquam superabilis aequisrectorumve memor. 'non Herculis' inquit 'adempti,sed tuus in seros haec nostra silentia questustraxit honor, dum iura dares, dum tempora fandi.septimus hie celsis descendit montibus austeriamque ratem Scythicis forsan statuisset in oris;nos patriae immemores, maneant ceu nulla revectosgaudia, sed duro saevae sub rege Mycenae,ad medium cunctamur iter. si finibus ullishas tolerare moras et inania tempora possem,regna hodie et dulcem sceptris Calydona teneremlaetus opum pacisque meae, tutusque maneremquis genitor materque locis. quid deside terrahaeremus? vacuos cur lassant aequora visus?tu comitem Alciden ad Phasidis amplius arvaadfore, tu socias ultra tibi rere pharetras?non ea pax odiis oblitave numine fessoIuno sui. nova Tartareo fors semine monstraatque iterum Inachiis iam nuntius urget ab Argis.non datur haec magni proles Iovis; at tibi Polluxstirpe pares Castorque manent, at cetera divumprogenies, nec parva mihi fiducia gentis.†et ego et† quocumque voces, †qua tegmina† ferroplura metam; tibi dicta manus, tibi quidquid in ipsosanguine erit, iamque hinc operum quae maxima posco.scilicet in solis profugi stetit Herculis armisnostra salus; nempe ora aeque mortalia cunctiecce gerunt; ibant aequo nempe ordine remi.ille vel insano iamdudum turbidus aestuvel parta iam laude tumens consortia famaedespicit ac nostris ferri comes abnuit actis.vos, quibus et virtus et spes in limine primo,tendite, dum rerum patiens calor et rude membrisrobur inest; nec enim solis dare funera Colchis