respicit ac pulchro venantes agmine Nymphas,undarum nemorumque decus. levis omnibus arcuset manicae virides et stricta myrtus habena,summo palla genu, tenui vagus innatat umbracrinis ad obscurae decurrens cingula mammae.ipsa citatarum tellus pede plausa sororumpersonat et teneris summittit gramina plantis.e quibus Herculeo Dryope percussa fragore,cum fugerent iam tela ferae, processerat ultraturbatum visura nemus, fontemque petebatrursus et attonitos referebat ab Hercule vultus.hanc delapsa polo piceaeque adclinis opacaeIuno vocat prensaque manu sic blanda profatur:'quem tibi coniugio tot dedignata dicaviNympha procos, en Haemonia puer adpulit alno,clarus Hylas, saltusque tuos fontesque pererrat.vidistis roseis haec per loca Bacchus habeniscum domitas acies et Eoi fercula regniduceret ac rursus thiasos et sacra moventem.hunc tibi vel posito venantem pectine Phoebumcrede dari. quae spes Nymphis aufertur Achaeis,praereptum quanto proles Boebeia questuaudiet et flavi quam tristis nata Lycormae.'sic ait et celerem frondosa per avia cervumsuscitat ac iuveni sublimem cornibus offert.ille animos tardusque fugae longumque resistenssollicitat suadetque pari contendere cursu.credit Hylas praedaeque ferox ardore propinquaeinsequitur; simul Alcides hortatibus urgetprospiciens; iamque ex oculis aufertur uterque,cum puerum instantem quadripes fessaque minantemtela manu procul ad nitidi spiracula fontisducit et intactas levis ipse superfugit undas.hoc pueri spes lusa modo est, nec tendere certatamplius; utque artus et concita pectora sudordiluerat, gratos avidus procumbit ad amnes.stagna vaga sic luce micant, ubi Cynthia caeloprospicit aut medii transit rota candida Phoebi:tale iubar diffundit aquis; nil umbra comaequeturbavitque sonus surgentis ad oscula Nymphae.