nocte dieque Pavor fraudataque turbat Erinys.non similes iam ferre choros (semel orgia fallunt)audet, non patrios furtis accedere saltus,et fuga diversas misero quaerenda per artes.visa ratis saevae defecta laboribus undae,quam Thetidi longinqua dies Glaucoque repostamsolibus et canis urebat luna pruinis.huc genitorem altae per opaca silentia noctispraecipitem silvis rapit et sic maesta profatur:'quam, genitor, patriam, quantas modo linquis inanispube domos. pro dira lues, pro noctis acerbaeexitium. talin possum te credere puppi,care parens? possum tantis retinere periclis?solvimus heu serum Furiis scelus. adnue votis,diva, soporiferas quae nunc trahis aequore bigas.non populos, non dite solum, non ulla parentiregna peto; patria liceat decedere terra.quando ego servato mediam genitore per urbemlaeta ferar? quando hic lacrimas planctusque videbo?'dixerat. ille procul trunca fugit anxius alnoTaurorum lucos, delubraque saeva Dianaeadvenit. hic illum tristi, dea, praeficis araeense dato; mora nec terris tibi longa cruentis:iam nemus Egeriae, iam te ciet altus ab AlbaIuppiter et soli non mitis Aricia regi.Arcem nata petit, quo iam manus horrida matrumcongruerat. rauco fremitu sedere parentumnatorumque locis vacuaeque in moenibus urbisiura novant; donant solio sceptrisque paternisut meritam, redeuntque piae sua praemia menti.Ecce procul validis Lemnon tendentia remisarma notant; rapitur subito regina tumultuconciliumque vocat. non illis obvia telaferre nec infestos derat furor improbus ignes,ni Veneris saevas fregisset Mulciber iras.tunc etiam vates Phoebo dilecta Polyxo —non patriam, non certa genus, sed maxima †taetaeProteaque ambiguum Phariis se fingit ab antrishuc rexisse vias iunctis super aequora phocis;saepe imis se condit aquis cunctataque paulum