abscidit et curis pavidam lacrimisque relinquit.transit ad Iphinoen isdemque Amythaonis impletOleniique domum furiis; totam inde per urbempersonat, ut cunctas agitent expellere Lemno,ipsi urbem Thressaeque regant. dolor iraque surgit:obvia quaeque eadem traditque auditque, neque ullivana fides. tum voce deos et questibus implent,oscula iamque toris atque oscula postibus ipsisingeminant lacrimisque iterum visuque morantur.prosiliunt nec tecta virum thalamosque revisuntamplius; adglomerant sese nudisque sub astriscondensae fletus acuunt ac dira precanturconiugia et Stygias infanda ad foedera taedas.Has inter medias Dryopes in imagine maestaeflet Venus et saevis ardens dea planctibus instatprimaque 'Sarmaticas utinam Fortuna dedissetinsedisse domos tristesque habitasse pruinas,plaustra sequi, vel iam patriae vidisse per ignesculmen agi stragemque deum; nam cetera belliperpetimur. mene ille novis, me destinat amensservitiis, urbem aut fugiens natosque relinquam?non prius ense manus raptoque armabimus igne,dumque silent ducuntque nova cum coniuge somnos,magnum aliquid spirabit amor?' tune ignea torquenslumina praecipites excussit ab ubere natos.ilicet arrectae mentes, evictaque matrumcorda sacer Veneris gemitus rapit: aequora cunctaeprospiciunt simulantque choros delubraque festafronde tegunt laetaeque viris venientibus adsunt.iamque domos mensasque petunt; discumbitur altisporticibus; sua cuique furens festinaque coniunxadiacet, inferni qualis sub nocte barathriadcubat attonitum Phlegyan et Thesea iuxtaTisiphone saevasque dapes et pocula libat,tormenti genus, et nigris amplectitur hydris.Ipsa Venus quassans undantem turbine pinumadglomerat tenebras pugnaeque adcincta trementemdesilit in Lemnon; nimbis et luce fragosaprosequitur polus et tonitru pater auget honoro.inde novam pavidas vocem furibunda per auras