numquam ille imbelles Ossaea per avia dammassectari aut timidas passus me cuspide lyncassternere, sed tristes turbare cubilibus ursosfulmineosque sues, et sicubi maxima tigrisaut seducta iugis fetae spelunca leaenae.ipse sedens vasto facta exspectabat in antro,si sparsus nigro remearem sanguine; nec meante nisi inspectis admisit ad oscula telis.iamque et ad ensiferos vicina pube tumultusaptabar, nec me ulla feri Mavortis imagopraeteriit, didici, quo Paeones arma rotatu,quo Macetae sua gaesa citent, quo turbine contumSauromates falcemque Getes arcumque Gelonustenderet et flexae Balearicus actor habenaequo suspensa trahens libraret vulnera tortuinclusumque suo distingueret aera gyro.vix memorem cunctos, etsi bene gessimus, actus,nunc docet ingentes saltu me iungere fossas,nunc caput aerii scandentem prendere montis,quo fugitur per plana gradu, simulacraque pugnaeexcipere immissos scutato umbone molaresardentesque errare casas peditemque volantessistere quadriiugos. memini, rapidissimus ibatimbribus adsiduis pastus nivibusque solutisSperchios vivasque trabes et saxa ferebat:cum me ille immissum, qua saevior impetus undae,stare iubet contra tumidosque repellere fluctus,quos vix ipse gradu totiens obstante tulisset.stabam equidem, sed me referebat concitus amniset latae caligo fugae: ferus ille minaridesuper incumbens verbisque urgere pudorem,nec nisi iussus abi: sic me sublimis agebatgloria, nec duri tanto sub teste labores.nam procul Oebalios in nubila condere discoset liquidam nodare palen et spargere caestus,ludus erat requiesque mihi; nec maior in istissudor, Apollinco quam fila sonantia plectrocum quaterem priscosque virum mirarer honores.quin etiam sucos atque auxiliantia morbisgramina, quo nimius staret medicamine sanguis,