fata vetant, ratus ordo deis miscere cruentasEuropamque Asiamque manus, consultaque belliIuppiter et tristes edixit caedibus annos,quem tu illic natum Sigeo in pulvere, quantaaspicies victrix Phrygiarum funera matrum,cum tuus Aeacides tepido modo sanguine Teucrosundabit campos, modo crassa exire vetabitflumina et Hectoreo tardabit funere currusimpelletque manu nostros, opera inrita, muros!Pelea iam desiste queri thalamosque minores:credens peperisse Iovi; nec inulta dolebiscognatisque utere fretis: dabo tollere fluctus,cum reduces Danai nocturnaque signa Caphereusexseret et dirum pariter quaeremus Ulixen.’Dixerat, illa gravi vultum demissa repulsa,quae iam excire fretum et ratibus bellare parabatIliacis, alios animo commenta paratus,tristis ad Haemonias detorquet brachia terras,ter conata manu, liquidum ter gressibus aequorreppulit et niveas feriunt vada Thessala plantas.laetantur montes et conubialia panduntantra sinus lateque deae Sperchios abundatobvius et dulci vestigia circuit unda.illa nihil gavisa locis, sed coepta fatigatpectore consilia et sollers pietate magistralongaevum Chirona petit, domus ardua montemperforat et longo suspendit Pelion arcu;pars exhausta manu, partem sua ruperat aetas,signa tamen divumque tori et quem quisque sacravitaccubitu genioque locum monstrantur: at intraCentauri stabula alta patent, non aequa nefandisfratribus, hic hominum nullos experta cruoresspicula nec truncae bellis genialibus orniaut consanguineos fracti crateres in hostes,sed pharetrae insontes et inania terga ferarum.haec quoque dum viridis; nam tunc labor unus inerminosse salutiferas dubiis animantibus herbas,aut monstrare lyra veteres heroas alumno.Et tunc venatu rediturum in limine primoopperiens properatque dapes largoque serenat