et sperata diu plorant conubia Nymphae.Iam premit astra dies humilique ex aequore Titanrorantes evolvit equos et ab aethere magnosublatum curru pelagus cadit, at vada materScyria iamdudum fluctus emensa tenebat,exierantque iugo fessi delphines erili:cum pueri tremefacta quies oculique patentesinfusum sensere diem. stupet aere primo,quae loca, qui fluctus, ubi Pelion? omnia versaatque ignota videt dubitatque agnoscere matrem.occupat illa manu blandeque adfata paventem:‘si mihi, care puer, thalamos sors aequa tulisset,quos dabat, aetheriis ego te complexa teneremsidus grande plagis, magnique puerpera caelinil humilis Parcas terrenaque fata vererer.nunc impar tibi, nate, genus, praeclusaque letitantum a matre via est; quin et metuenda propinquanttempora et extremis admota pericula metis,cedamus, paulumque animos submitte virilesatque habitus dignare meos, si Lydia durapensa manu mollesque tulit Tirynthius hastas,si decet aurata Bacchum vestigia pallaverrere, virgineos si Iuppiter induit artus,nec magnum ambigui fregerunt Caenea sexus:hac sine, quaeso, minas nubemque exire malignam,mox iterum campos, iterum Centaurica reddamlustra tibi: per ego hoc decus et ventura iuventaegaudia, si terras humilemque experta maritumte propter, si progenitum Stygos amne severoarmavi — totumque utinam! — , cape tuta parumpertegmina nil nocitura animo, cur ora reducisquidve parant oculi? pudet hoc mitescere cultu?per te, care puer, cognata per aequora iuro,nesciet hoc Chiron,’ sic horrida pectora tractatnequiquam mulcens; obstat genitorque rogantinutritorque ingens et cruda exordia magnaeindolis, effrenae tumidum velut igne iuventaesi quis equum primis submittere temptet habenis:ille diu campis fluviisque et honore superbogavisus non colla iugo, non aspera praebet