Magnanimum Aeaciden formidatamque Tonantiprogeniem et patrio vetitam succedere caelo,diva, refer, quamquam acta viri multum inclita cantuMaeonio, sed plura vacant: nos ire per omnem —sic amor est — heroa velis Scyroque latentemDulichia proferre tuba nec in Hectore tractosistere, sed tota iuvenem deducere Troia.tu modo, si veterem digno deplevimus haustu,da fontes mihi, Phoebe, novos ac fronde secundanecte comas: neque enim Aonium nemus advena pulsonec mea nunc primis augescunt tempora vittis.scit Dircaeus ager meque inter prisca parentumnomina cumque suo numerant Amphione Thebae.At tu, quem longe primum stupet Itala virtusGraiaque, cui geminae florent vatumque ducumquecertatim laurus — olim dolet altera vinci — ,da veniam ac trepidum patere hoc sudare parumperpulvere, te longo necdum fidente paratumolimur magnusque tibi praeludit Achilles.Solverat Oebalio classem de litore pastorDardanus incautas blande populatus Amyclasplenaque materni referens praesagia somniculpatum relegebat iter, qua condita pontofluctibus invisis iam Nereis imperat Helle:cum Thetis Idaeos — heu numquam vana parentumauguria! — expavit vitreo sub gurgite remos.nec mora, et undosis turba comitante sororumprosiluit thalamis: fervent coeuntia Phrixilitora et angustum dominas non explicat aequor.Illa ubi discusso primum subit aera ponto:me petit haec, mihi classis, ait, ‘funesta minatur,agnosco monitus et Protea vera locutum,ecce novam Priamo facibus de puppe levatisfert Bellona nurum: video iam mille carinisIonium Aegaeumque premi; nec sufficit, omnisquod plaga Graiugenum tumidis coniurat Atridis:iam pelago terrisque meus quaeretur Achilles,et volet ipse sequi, quid enim cunabula parvoPelion et torvi commisimus antra magistri?illic, ni fallor, Lapitharum proelia ludit