stellatus Latiis ingessit montibus AlbamAscanius, Phrygio dum pingues sanguine camposodit et infaustae regnum dotale novercae.hic ego te—nam Sicanii non mitius halataura croci, dites nec si tibi rara Sabaeicinnama, odoratas nec Arabs decerpsit aristas—inferiis cumulande sacris, te carmine plangoPierio; sume o gemitus et vulnera natiet lacrimas, rari quas umquam habuere parentes.atque utinam fortuna mihi, dare manibus aras,par templis opus, aeriamque educere molem,Cyclopum scopulos ultra atque audacia saxaPyramidum, et magno tumulum praetexere luco!illic et Siculi superassem dona sepulcriet Nemees lucum et Pelopis solemnia trunci.illic Oebalio non finderet aera discoGraiorum vis nuda virum, non arva rigaretsudor equum aut putri sonitum daret ungula fossa;sed Phoebi simplex chorus, et frondentia vatumpraemia laudato, genitor, tibi rite ligarem.ipse madens oculis, umbrarum animaeque sacerdos,praecinerem gemitum, cui te nec Cerberus omniore nec Orpheae quirent avertere leges.atque ibi me moresque tuos et facta canentemfors et magniloquo non posthabuisset Homero,tenderet et torvo pietas aequare Maroni.Cur magis incessat superos et aena sororumstamina, quae tepido genetrix super aggere natiorba sedet vel quae primaevi coniugis ignemaspicit obstantesque manus turbamque tenentemvincit in ardentem, liceat, moritura maritum?maior et his forsan superos et Tartara pulseminvidia: externis etiam miserabile visufunus eat. sed nec modo se Natura dolentinec Pietas in iusta dedit; mihi limine primofatorum et viridi, genitor, ceu raptus ab aevoTartara dura subis. nec enim Marathonia virgoparcius exstinctum saevorum crimine agrestumfleverit Icarium, Phrygia quam turre cadentemAstyanacta parens, laqueo quin illa supremo