te sine et orbatae caligant vela carinae.nec solum larga memet pietate fovebas:talis et in thalamos, una tibi cognita taedaconubia, unus amor. certe seiungere matremiam gelidis nequeo bustis: te sentit habetque,te videt et tumulos ortuque obituque salutat,ut Pharios aliae ficta pietate doloresMygdoniosque colunt et non sua funera plorant.Quid referam expositos servato pondere mores?quae pietas, quam vile lucrum, quae cura pudoris,quantus amor recti? rursumque, ubi dulce remitti,gratia quae dictis? animo quam nulla senectus?his tibi pro meritis famam laudesque benignasiudex cura deum nulloque e vulnere tristemconcessit, raperis. genitor, non indigus aevi,non nimius, trinisque decem quinquennia lustrisiuncta ferens, sed me pietas numerare dolorquenon sinit, o Pylias aevi transcendere metaset Teucros aequare senes, o digne videreme similem! sed nec leti tibi ianua tristis:quippe leves causae, nec segnis labe seniliexitus instanti praemisit membra sepulcro,sed te torpor iners et mors imitata quietemexplicuit falsoque tulit sub Tartara somno,quos ego tunc gemitus.—comitum manus anxiavidit, vidit et exemplum genetrix gavisaque novit—quae lamenta tuli! veniam concedite, manes,fas dixisse, pater: non tu mihi plura dedisses.felix ille patrem vacuis circumdedit ulnis:vellet et Elysia quamvis in sede locatumabripere et Danaas iterum portare per umbras;temptantem et vivos molitum in Tartara gressusdetulit infernae vates longaeva Dianae;sic chelyn Odrysiam pigro transmisit Avernocausa minor, sic Thessalicis Admetus in oris:si lux una retro Phylaceida rettulit umbram,cur nihil exoret, genitor, chelys aut tua manesaut mea? fas mihi sic patrios contingere vultus,fas iunxisse manus, et lex quaecumque sequatur.At vos, umbrarum reges Ennaeaque Iuno,