an Solymum cinerem palmetaque capta subibisnon sibi felices silvas portentis Idymes?quod si te magno tellus frenata parentiaccipiat, quantum ferus exsultabit Araxes!quanta Caledonios attollet gloria campos!cum tibi longaevus referet trucis incola terrae:‘hic suetus dare iura parens, hoc caespite turmasadfari; late speculas castellaque longe—aspicis?—ille dedit cinxitque haec moenia fossa;belligeris haec dona deis, haec tela dicavit—cernis adhuc titulos—; hunc ipse vocantibus armisinduit, hunc regi rapuit thoraca Britanno.’qualiter in Teucros victricia bella parantiignotum Pyrrho Phoenix narrabat Achillem.Felix, qui viridi fidens, Optate, iuventadurabis quaecumque vias vallumque subibis,forsan et ipse latus—sic numina principis adsint—cinctus et unanimi comes indefessus amici,quo Pylades ex more pius, quo Dardana gessitbella Menoetiades. quippe haec concordia vobis,hic amor est duretque precor! nos fortior aetasiam fugit; hinc votis animum precibusque iuvabo,et mihi! sed questus solitos si forte cieboet mea Romulei venient ad carmina patres,tu deeris. Crispine, mihi, cuneosque per omneste meus absentem circumspectabit Achilles,sed venies melior—vatum non irrita curruntomina—. quique aquilas tibi nunc et castra recludit,idem omnes perferre gradus cingique superbisfascibus et patrias dabit insedisse curules.Sed quis ab excelsis Troianae collibus Albae,unde suae iuxta prospectat moenia Romaeproximus ille deus, Fama velocior intratnuntius atque tuos implet, Crispine, penates?dicebam certe: vatum non irrita curruntauguria, en! ingens reserat tibi limen honorumCaesar et Ausonii committit munia ferri.vade, puer, tantisque enixus suffice donis,felix, qui magno iam nunc sub praeside iurascuique sacer primum tradit Germanicus ensem!