illius, aeternae modo qui sacraria genticondidit inque alio posuit sua sidera caelo.’sic, ubi magna novum Phario de litore puppissolvit iter iamque innumeros utrimque rudenteslataque veliferi porrexit brachia maliinvasitque vias, it eodem angusta phaselosaequore et immensi partem sibi vindieat austri.Quid nunc immodicos, iuvenum lectissime, fletuscorde foves longumque vetas exire dolorem?nempe times, ne Cerbereos Priscilla tremescatlatratus? tacet ille piis! ne tardior adsitnavita proturbetque vadis? vehit ille merentesprotinus et manes placidus locat hospite cumba,praeterea, si quando pio laudata maritoumbra venit, iubet ire faces Proserpina laetasegressasque sacris veteres heroidas antrislumine purpureo tristes laxare tenebrassertaque et Elysios animae praesternere flores,sic manes Priscilla subit; ibi supplice dextrapro te Fata rogat, reges tibi tristis Averniplacat, ut expletis humani finibus aevipaeantem terras dominum iuvenemque relinquasipse senex! certae iurant in vota sorores.Rura meus Tyrrhena petit saltusque TagetisCrispinus; nec longa mora est aut avia tellus,sed mea secreto velluntur pectora morsu,udaque turgentes impellunt lumina guttas,ceu super Aegaeas hiemes abeuntis amicivela sequar spectemque ratem iam fessus ab altisrupibus atque oculos longo querar aere vinci.Quid ': si militiae iam te, puer inelite, primaeclara rudimenta et castrorum dulce voearetauspicium, quanto manarent gaudia fletuquosve darem amplexus! etiamne optanda propinquistristia: et octonos bis iam tibi circuit orbesvita. sed angustis animus robustior annis,succumbitque oneri et mentem sua non capit aetas,nec mirum: non te series inhonora parentumobscurum proavis et priscae lucis egentemplebeia de stirpe tulit: non sanguine cretus