in loca—vix retinent comites—. nunc ore ligatoincubat amissae mersumque in corde doloremsaevus agit, qualis conspecta coniuge segnisOdrysius vates positis ad Strymona plectrisobstupuit tristemque rogum sine carmine flevit,ille etiam erecte rupisset tempora vitae.ne tu Tartareum chaos incomitata subires,sed prohibet mens fida ducis mirandaque sacrisimperiis et maior amor.Quis carmine dignoexsequias et dona malae feralia pompaeperlegat? omne illic stipatum examine longover Arabum Cilicumque fluit floresque SabaeiIndorumque arsura seges praereptaque templistura Palaestinis, simul Hebraeique liquoresCoryciaeque comae Cinyreaque germina: et altisipsa toris Serum Tyrioque umbrata recumbittegmine, sed toto spectatur in agmine coniunxsolus;. in hunc magnae flectuntur lumina Romaeceu iuvenes natos suprema ad busta ferentem:is dolor in vultu, tantum crinesque genaequenoctis habent, illam tranquillo fine solutamfelicemque vocant, lacrimas fudere marito.Est locus, ante urbem qua primum nascitur ingensAppia quaque Italo gemitus Almone Cybebeponit et Idaeos iam non reminiscitur amnes,hic te Sidonio velatam molliter ostroeximius coniunx—nec enim fumantia bustaclamoremque rogi potuit perferre—beatocomposuit. Priscilla, toro. nil longior aetascarpere, nil aevi poterunt vitiare laboressiccatam membris: tantas venerabile marmorspirat opes. mox in varias mutata novariseffigies: hoc aere Ceres, hoc lucida Gnosis,illo Maia tholo, Venus hoc non improba saxo.accipiunt vultus haud indignata decorosnumina: circumstant famuli consuetaque turbaobsequiis, tunc rite tori mensaeque paranturassiduae. domus ista, domus! quis triste sepulcrumdixerit? hae merito visa pietate maritiprotinus exclames: ‘est hic, agnoseo, minister