semper atrox dextra periuroque ense superbusHannibal. Italicae perfusum sanguine gentisdiraque Romuleis portantem incendia tectisoderat, et cum epulas, et eum Lenaea dicaretdona. deus castris maerens comes ire nefandis,praecipue cum sacrilega face miscuit arcesipsius immeritaeque domos ac templa Saguntipolluit et populis furias immisit honestas.Nec post Sidonii letum ducis aere potitaegregio plebeia domus, convivia Syllaeornabat semper claros intrare penatesadsuetum et felix dominorum stemmate signum.Nunc quoque, si mores humanaque pectora curaenosse deis: non aula quidem, Tirynthie, nec teregius ambit honos, sed casta ignaraque culpaemens domini, cui prisca fides coeptaeque perennefoedus amicitiae, scit adhuc florente sub aevopar magnis Vestinus avis, quem nocte diequespirat et in carae vivit complexibus umbrae.hic igitur tibi laeta quies, fortissime divum,Alcide, nec bella vides pugnasque feroces,sed chelyn et vittas et amantes carmina laurus.hic tibi solemni memorabit carmine, quantusIliacas Geticasque domos quantusque nivalemStymphalon quantusque iugis Erymanthon aquosisterrueris quem te pecoris possessor Hiberi,quem tulerit saevae Mareoticus arbiter arae.hic penetrata tibi spoliataque limina mortisconcinet et flentes Libyae Scythiaeque puellas.nec te regnator Macetum nec barbarus umquamHannibal aut saevi posset vox horrida Syllaehis celebrare modis, certe tu, muneris auctor,non aliis malles oculis, Lysippe. probari.Iam diu lato satiata campofortis heroos. Erato, laboresdiffer atque ingens opus in minorescontrahe gyros;tuque, regnator lyricae cohortis,da novi paulum mihi iura plectri,si tuas cantu Latio sacravi,