hic plura pones vocibus et modispassu solutis, sed memor interimnostri verecundo latentembarbiton ingemina sub antro.Forte remittentem curas Phoeboque levatumpectora, cum patulis tererem vagus otia Saeptisiam moriente die, rapuit me cena benigniVindicis, haec imos animi perlapsa recessusinconsumpta manet, neque enim ludibria ventrishausimus aut epulas diverso a sole petitasvinaque perpetuis aevo certantia fastis,a miseri, quos nosse iuvat quid Phasidis alesdistet ab hiberna Rhodopes grue, quis magis anserexta ferat, cur Tuscus aper generosior Umbro,lubrica qua recubent conchylia mollius alga:nobis verus amor medioque Helicone petitussermo hilaresque ioci brumalem absumere noctemsuaserunt mollemque oculis expellere somnum,donec ab Elysiis prospexit sedibus alterCastor et hesternas risit Tithonia mensas.o bona nox iunctaque utinam Tirynthia luna!nox et Erythraeis Thetidis signanda lapidiset memoranda diu geniumque habitura perennem!mille ibi tunc species aerisque eborisque vetustiatque locuturas mentito corpore cerasedidici. quis namque oculis certaverit usquamVindicis, artificum veteres agnoscere ductuset non inscriptis auctorem reddere signis?hic tibi quae docto multum vigilata Myroniaera, laboriferi vivant quae marmora caeloPraxitelis, quod ebur Pisaeo pollice rasum,quid Polyeliteis iussum spirare caminis,linea quae veterem longe fateatur Apellen,monstrabit: namque haec, quotiens chelyn exuit, illidesidia est, hic Aoniis amor avocat antris.Haec inter castae genius tutelaque mensaeAmphitryoniades multo mea cepit amorepectora nec longo satiavit lumina visu:tantus honos operi finesque inclusa per artosmaiestas! deus ille, deus! seseque videndum