vestibulo querulique rogant exire clientes;cessat centeni moderatrix iudicis hasta,qua tibi sublimi iam nunc celeberrima famaeminet et iuvenis facundia praeterit annos.felix curarum, cui non Heliconia cordiserta nec imbelles Parnasi e vertice laurus,sed viget ingenium et magnos accinctus in ususfert animus quascumque vices: nos otia vitaesolamur cantu ventosaque gaudia famaequaerimus, en egomet somnum et geniale secutuslitus, ubi Ausonio se condidit hospita portuParthenope, tenues ignavo pollice chordaspulso Maroneique sedens in margine templisumo animum et magni tumidis adcanto magistri:at tu, si longi cursum dabit Atropos aevi,—detque, precor, Latiique ducis sic numina pergant,quem tibi posthabito studium est coluisse Tonante,quique tuos alio subtexit munere fasceset spatia obliquae mandat renovare Latinae!—forsitan Ausonias ibis frenare cohortesaut Rheni populos aut nigrae litora Thylesaut Histrum servare datur metuendaque portaelimina Caspiacae. nec enim tibi sola potentiseloquii virtus: sunt membra accommoda bellisquique gravem tarde subeant thoraca lacerti:seu campo pedes ire pares, est agmina supranutaturus apex; seu frena sonantia flectes,serviet asper equus, nos facta aliena canendovergimur in senium: propriis tu pulcher in armisipse canenda geres parvoque exempla parabismagna Getae, dignos quem iam nunc belliger actusposcit avus praestatque domi novisse triumphos,surge, agedum, iuvenemque, puer, deprende parentem,stemmate materno felix, virtute paterna.iam te blanda sinu Tyrio sibi Gloria felixeducat et cunctas gaudet spondere curules.’—Haec ego Chalcidicis ad te, Marcelle, sonabamlitoribus, fractas ubi Vesvius erigit iras,aemula Trinacriis volvens incendia flammis.mira fides! credetne virum ventura propago,