hic eum Romuleos proceres trabeataque Caesaragmina mille simul iussit discumbere mensis,ipsa sinus accincta Ceres Bacchusque laboratsufficere, aetherii felix sic orbita fluxitTriptolemi; sic vitifero sub palmite nudosumbravit colles et sobria rura Lyaeus.Sed mihi non epulas Indisque innixa columnisrobora Maurorum famulasque ex ordine turmas,ipsum, ipsum cupido tantum spectare vaeavittranquillam vultus et maiestate serenamulcentem radios summittentemque modestefortunae vexilla suae; tamen ore nitebatdissimulatus honos, talem quoque barbarus hostisposset et ignotae conspectum agnoscere gentes.non aliter gelida Rhodopes in valle recumbitdimissis Gradivus equis; sic lubrica ponitmembra Therapnaea resolutus gymnade Pollux,sic iacet ad Gangen Indis ululantibus Euhan,sic gravis Alcides post horrida iussa reversusgaudebat strato latus adclinare leoni,parva loquor necdum aequo tuos, Germanice, vultus:talis, ubi Oceani finem mensasque revisitAethiopum sacro diffusus nectare vultusdux superum secreta iubet dare carmina Musaset Pallenaeos Phoebum laudare triumphos.Di tibi—namque animas saepe exaudire minoresdicuntur—patriae bis terque exire senectaeannuerint fines! rata numina miseris astris,templaque des habitesque domos! saepe annua pandaslimina, saepe novo Ianum lictore salutes,saepe coronatis iteres quinquennia lustris!qua mihi felices epulas mensaeque dedistisacra tuae. talis longo post tempore venitlux mihi. Troianae qualis sub collibus Albae,cum modo Germanas acies modo Daca sonantemproelia Palladio tua me manus induit auro.Quis duri silicis gravisque ferriimmanis sonus aequori propinquumsaxosae latus Appiae replevit?certe non Libycae sonant catervae