dona comis sancteque indutum Caesaris aurovisceribus complexa tuis sertisque dedistioscula anhela meis; tu, cum Capitolia nostraeinfitiata lyrae, saevum ingratumque dolebasmecum victa Iovem; tu procurrentia primiscarmina nostra sonis totasque in murmure noctesaure rapis vigili; longi tu sola laborisconscia, cumque tuis crevit mea Thebais annis,qualem te nuper Stygias prope raptus ad umbras,cum iam Lethaeos audirem comminus amnes,aspexi, tenuique oculos iam morte cadentes,scilicet exhausti Lachesis mihi tempora fatite tantum miserata dedit, superique potentesinvidiam timuere tuam. post ista propinquumnunc iter optandosque sinus comes ire moraris?heu ubi nota fides totque explorata per usus,qua veteres Latias Graias heroidas aequas?isset ad Iliacas—quid enim deferret amantes?—Penelope gavisa domos, si passus Ulixes:questa est Aegiale, questa est Meliboea relinqui,et quam—quam saevi!— fecerunt maenada planctus.nec minor his tu nosse Iidem vitamque maritisdedere, sic certe cineres umbramque prioremquaeris adhuc, sic exsequias amplexa canoriconiugis ingentes iterasti pectore planctus,iam mea. nec pietas alia est tibi curaque natae,sic et mater amas, sic numquam corde receditnata tuo, fixamque animi penetralibus imisnocte dieque tenes, non sic Trachinia nidosAlcyone, vernos non sic Philomela penatescircuit amplectens animamque in pignora transfert.te nunc illa tenet, viduo quod sola cubiliotia iam pulchrae terit infecunda iuventae.sed venient, plenis venient conubia taedis.sic certe formaeque bonis animique meretur;sive chelyn complexa petit seu voce paternadiscendum Musis sonat et mea carmina flectit,candida seu molli diducit brachia motu:ingenium probitas artemque modestia vincit,nonne leves pueros, non te, Cytherea, pudebit