hunc siquidem amplexu semper revocante tenebasblandus et imperio numquam pater; huius honoripronior ipse etiam gaudebat cedere frater.Quas tibi devoti iuvenes pro patre renato,summe ducum, grates, aut quae pia vota rependunt!tu—seu tarda situ rebusque exhausta senectuserravit seu blanda diu Fortuna regressummaluit—attonitum et venturi fulminis ictushorrentem tonitru tantum lenique procellacontentus monuisse senem; cumque horrida supraaequora curarum socius procul Itala ruralinqueret, hic molles Campani litoris oraset Diomedeas concedere iussus in arcesatque hospes, non exsul, erat. nec longa moratusRomuleum reseras iterum, Germanice, limenmaerentemque foves inclinatosque penateserigis. haud mirum, ductor placidissime, quandohaec est quae victis parcentia foedera Cattisquaeque suum Dacis donat clementia montem,quae modo Marcomanos post horrida bella vagosqueSauromatas Latio non est dignata triumpho.Iamque in fine dies et inexorabile pensumdeficit, hic maesti pietas me poscit Etrusci,qualia nec Siculae moderantur carmina rupesnec fati iam certus olor saevique maritaTereos. heu quantis lassantem brachia vidiplanctibus et prono fusum super oscula vultu!vix famuli comitesque tenent, vix arduus ignissummovet. haud aliter gemuit per Sunia Theseuslitora, qui falsis deceperat Aegea velis.tunc immane gemens foedatusque ora tepentesadfatur cineres: ‘cur nos, fidissime, linquisFortuna redeunte, pater? modo numina magnipraesidis atque breves superum placavimus iras,nec frueris tantique orbatus muneris usuad manes, ingrate, fugis, nec flectere Parcasut placare malae datur aspera numina Lethes?felix, cui magna patrem cervice vehentisacra Mycenaeae patuit reverentia flammae!quique tener saevis genitorem Scipio Poenis