armatis seu iura dares; operumque tuorumetsi non socius, certe mirator adessem.si quondam magno Phoenix reverendus Achillilitus ad Iliacum Thymbraeaque Pergama venitimbellis tumidoque nihil iuratus Atridae,cur nobis ignavus amor: sed pectore fidonumquam abero longisque sequar tua carbasa votis.Isi, Phoroneis olim stabulata sub antris,nunc regina Phari numenque orientis anheli,excipe multisono puppem Mareotida sistro,ac iuvenem egregium, Latius cui ductor Eoasigna Palaestinasque dedit frenare cohortes,ipsa manu placida per limina festa sacrosqueduc portus urbesque tuas. te praeside noscat,unde paludosi fecunda licentia Nili,cur vada desidant et ripa coerceat undasCecropio stagnata luto, cur invida Memphis,curve Therapnaei lasciviat ora Canopi,cur servet Pharias Lethaeus ianitor aras,vilia cur magnos aequent animalia divos;quae sibi praesternat vivax altaria Phoenix,quos dignetur agros aut quo se gurgite Nilimergat adoratus trepidis pastoribus Apis.duc et ad Emathios manes, ubi belliger urbisconditor Hyblaeo perfusus nectare durat,anguiferamque domum, blando qua mersa venenoActias Ausonias fugit Cleopatra catenas.usque et in Assyrias sedes mandataque castraprosequere et Marti iuvenem, dea, trade Latino,nec novus hospes erit: puer his sudavit in arvisnotus adhuc tantum maioris lumine clavi,iam tamen et turmas facili praevertere gyrofortis et Eoas iaculo damnare sagittas.Ergo erit illa dies, qua te maiora daturusCaesar ab emerito iubeat discedere bello,at nos hoc iterum stantes in litore vastoscernemus fluctus aliasque rogabimus auras.o tum quantus ego aut quanta votiva moveboplectra lyra! cum me magna cervice ligatumattolles umeris atque in mea pectora primum