incumbes c puppe novus servataque reddescolloquia inque vicem medios narrabimus annos,tu rapidum Euphraten et regia Bactra sacrasqueantiquae Babylonis opes et Zeugma, Latinaepacis iter, quam dulce nemus florentis Idymes,quo pretiosa Tyros rubeat, quo purpura sucoSidoniis iterata cadis, ubi germine primumcandida felices sudent opobalsama virgae:ast ego, devictis dederim quae busta Pelasgisquaeve laboratas claudat mihi pagina Thebas.Summa deum, Pietas, cuius gratissima caelorara profanatas inspectant numina terras,huc vittata comam niveoque insignis amictu,qualis adhuc praesens nullaque expulsa nocentumfraude rudes populos atque aurea regna colebas,mitibus exsequiis ades et lugentis Etruscicerne pios fletus laudataque lumina terge.nam quis inexpleto rumpentem pectora questucomplexumque rogos incumbentemque favillisaspiciens non aut primaevae funera plangiconiugis aut nati modo pubescentia credatora rapi flammis? pater est, qui fletur. adestedique hominesque sacris, procul hinc, procul ite nocentes,si cui corde nefas tacitum fessique senectuslonga patris, si quis pulsatae conscius umquammatris et inferna rigidum timet Aeacon urna:insontes castosque voco. tenet ecce senilesleniter implicitos vultus sanctamque parentiscanitiem spargit lacrimis animaeque supremumfrigus amat; celeres genitoris filius annos—mira fides!—nigrasque putat properasse sorores,exsultent placidi Lethaea ad flumina manes,Elysiae gaudete domus; date serta per arasfestaque pallentes hilarent altaria lucos,felix, haec, nimium felix plorataque natoumbra venit, longe Furiarum sibila, longetergeminus custos, penitus via longa patescatmanibus egregiis, eat horrendumque silentisaccedat domini solium gratesque supremasperferat et totidem iuveni roget anxius annos.