sed taedis genialibus dicabodoctam atque ingenio tuo decoram,qualem blanda Venus daretque Iunoforma, simplicitate, comitate,censu, sanguine, gratia, decore,et vestros hymenaeon ante postesfestis cantibus ipsa personabo.o saevae nimium gravesque Parcae!o numquam data longa fata summis!cur plus, ardua, casibus patetis?cur saeva vice magna non senescunt?sic natum Nasamonii Tonantispost ortus obitusque fulminatosangusto Babylon premit sepulcro.sic fixum Paridis manu frementisPeliden Thetis horruit cadentem.sic ripis ego murmurantis Hebrinon mutum caput Orpheos sequebar.sic et tu—rabidi nefas tyranni!—iussuspraecipitem subire Lethen,dum pugnas canis arduaque vocedas solacia grandibus sepulcris,—o dirum scelus! o scelus!—tacebis.’sic fata est leviterque decidentesabrasit lacrimas nitente plectro.At tu, seu rapidum poli per axemFamae curribus arduis levatus,qua surgunt animae potentiores,terras despicis et sepulcra rides;seu pacis merito nemus reclusifelix Elysii tenes in oris,quo Pharsalica turba congregatio,et te nobile carmen insonantemPompei comitantur et Catones,seu magna sacer et superbus umbranoscis Tartaron et procul noeentumaudis verbera pallidumque visamatris lampade respicis Neronem,adsis lucidus et vocante Pollaunum, quaeso, diem deos silentum