et, querulae iam sponte, fores! vacat ille beatuscarcer et augusti nusquam convicia tecti!Huc doctae stipentur aves, quis nobile fandiius Natura dedit: plangat Phoebeius alesauditasque memor penitus dimittere vocessturnus et Aonio versae certamine picae,quique refert iungens iterata vocabula perdix,et quae Bistonio queritur soror orba cubili:ferte simul gemitus cognataque ducite flammisfunera et hoc cunctae miserandum addiscite carmen:‘Occidit aeriae celeberrima gloria gentispsittacus, ille plagae viridis regnator Eoae;quem non gemmata volucris Iunonia caudavinceret aspectu, gelidi non Phasidis ales,nec quas umenti Numidae rapuere sub austro,ille salutator regum nomenque locutusCaesareum et queruli quondam vice functus amici,nunc conviva levis monstrataque reddere verbatam facilis! quo tu, Melior dilecte, reclusonumquam solus eras. at non inglorius umbrismittitur: Assyrio cineres adolentur amomoet tenues Arabum respirant gramine plumaeSicaniisque crocis; senio nec fessus inertiscandet odoratos Phoenix felicior ignes.’Quid tibi nunc strata mansuescere profuit ira?quid scelus humanasque animo dediscere caedesimperiumque pati et domino parere minori?quid? quod abire domo rursusque in claustra revertisuetus et a capta iam sponte recedere praedainsertasque manus laxo dimittere morsu?occidis, altarum vastator docte ferarum,non grege Massylo curvaque indagine clausus,non formidato supra venabula saltuincitus aut caeco foveae deceptus hiatu,sed victus fugiente fera. stat cardine apertoinfelix cavea et clausas circum undique portashoc licuisse nefas placidi tumuere leones,tum cunctis cecidere iubae, puduitque relatumaspicere, et totas duxere in lumina frontes.at non te primo fusum novus obruit ictu