nunc hirtos gressus, nunc improba cornua vitat,iamque et belligerum Iani nemus atraque Cacirura Quirinalesque fuga suspensa per agrosCaelica tesca subit; ibi demum victa labore,fessa metu, qua nunc placidi Melioris apertistant sine fraude lares, flavos collegit amictusartius et niveae posuit se margine ripae,insequitur velox pecorum deus et sua creditconubia; ardenti ianuam suspiria libratpectore, iam praedae levis imminet, ecce citatosadvertit Diana gradus, dum per iuga septemerrat Aventinaeque legit vestigia cervae.paenituit vidisse deam. conversaque fidasad comites: ‘numquamne avidis arcebo rapinishoc petulans foedumque pecus, semperque pudicidecrescet mihi turba chori?’ sic deinde locutadepromit pharetra telum breve, quod neque flexiscornibus aut solito torquet stridore, sed unaemisit contenta manu laevamque soporaeNaidos aversa fertur tetigisse sagitta.illa diem pariter surgens hostemque protervumvidit et in fontem, niveos ne panderet artus,sic tota cum veste ruit. stagnisque sub altisPana sequi credens ima latus implicat alga.quid faceret subito deceptus praedo? nec altiscredere corpus aquis hirtae sibi conscius audetpellis et a tenero nandi rudis: omnia questus,immitem Bromium, stagna invida et invida tela,primaevam visu platanum, cui longa propagoinnumeraeque manus et iturus in aethera vertex,deposuit iuxta vivamque adgessit harenamoptatisque aspergit aquis et talia mandat:‘vive diu nostri pignus memorabile voti,arbor, et haec durae latebrosa cubilia nymphaetu saltem declinis ama, preme frondibus undam.illa quidem meruit, sed ne, precor, igne supernoaestuet aut dura feriatur grandine; tantumspargere tu laticem et foliis turbare memento.tunc ego teque diu recolam dominamque benignaesedis et inlaesa tutabor utramque senecta,