iudicium mentemque viris, licet enthea vatisexcludat Pimplea sitim nec conscia deturPirene: largos potius mihi gurges in haustus.qui rapitur de fonte tuo, seu plana solutisquom struis orsa modis seu quom tibi dulcis in artemfrangitur et nostras curat facundia leges.quare age, si Cereri sua dona merumque Lyaeoreddimus et dives praedae tamen accipit omniexuvias Diana tholo captivaque telaBellipotens: nec tu. quando tibi, Gallice, maiuseloquium, fandique opibus sublimis abundas.sperne coli tenuiore lyra. vaga cingitur astrisluna. et in oceanum rivi cecidere minores.Quae tibi sollicitus persolvit praemia morumUrbis amor! quae tum patrumque equitumque notavilumina et ignarae plebis lugere potentes?non labente Numa timuit sic Curia felixPompeio nec celsus eques nec femina Bruto.hoc illud: tristes invitum audire catenas,parcere verberibus nec qua iubet alta potestasire, sed armatas multum sibi demere viresdignarique manus humiles et verba precantum,reddere iura foro nec proturbare curuleset ferrum mulcere toga. sic itur in altapectora, sic mixto reverentia Adit amori.ipsa etiam cunctos gravis inclementia fatiterruit et subiti praeceps iuvenile pericli,nil cunctante malo. non illud culpa senectae—quippe ea bissenis vixdum orsa excedere lustris—,sed labor intendens animique in membra vigentisimperium vigilesque suo pro Caesare curae,dulce opus. hinc fessos penitus subrepsit in artusinsidiosa quies et pigra oblivio vitae.Tunc deus. Alpini qui iuxta culmina dorsisignat Apollineos sancto cognomine lucos,respicit heu tanti pridem securus alumni.praecidensque moras: ‘nunc mecum, Epidauria proles,hinc" ait "i gaudens: datur—aggredienda facultas!—ingentem recreare virum, teneamus adortitendentes iam fila colos: ne fulminis atri