firmavique animos blandisque madentia plumislumina detersi. quotiens mihi questus Apollo,sic vatem maerere suum! iam, mater, amatosindulge thalamos, noster comes ille piusquesignifer; armiferos poterat memorare laboresclaraque facta virum et torrentes sanguine campos,sed tibi plectra dedit mitisque incedere vatesmaluit et nostra laurum subtexere myrto.hic iuvenum lapsus suaque aut externa revolvitvulnera; pro! quanta est Paphii reverentia, mater,numinis: hic nostrae deflevit fata columbae.’Finierat 1; tenera matris cervice pependitblandus et admotis tepefecit pectora pennis,illa refert vultu non aspernata rogari:‘grande quidem rarumque viris, quos ipsa probavi.Pierius votum iuvenis cupit, hanc ego formaeegregium mirata decus, cui gloria patrumet generis certabat honos, tellure cadentemexcepi fovique sinu nec colla genasquecontere nec pingui crinem deducere amomocessavit mea, nate, manus, mihi dulcis imagoprosiluit. celsae procul aspice frontis honoressuggestumque comae. Latias metire quid ultraemineat matres: quantum Latonia nymphasvirgo premit quantumque egomet Nereidas exsto.haec et caeruleis mecum consurgere dignafluctibus et nostra potuit considere concha;et si flammigeras potuisset scandere sedeshasque intrare domos, ipsi erraretis, Amores.huic quamvis census dederim largita beatos,vincit opes animo, querimur iam Seras avarosangustum spoliare nemus Clymenaeaque deessegermina nec virides satis inlacrimare sorores,vellera Sidonio iam pauca rubescere taboraraque longaevis nivibus crystalla gelari.huic Hermum fulvoque Tagum decurrere limo,—nec satis ad cultus—huic Inda monilia GlaucumProteaque atque omnem Nereida quaerere iussi,hanc si Thessalicos vidisses, Phoebe, per agroserraret secura Daphne, si in litore Naxi