silva deam, saevis ubi quondam exserta sagittisfecundam lasso Nioben consumpserat arcu.Illum acies inter coepta iam caede superbumnescius armorum et primas tunc passus habenasvenator raptabat equus, quem discolor ambittigris et auratis adverberat unguibus armos,colla sedent nodis et castigata iubarumlibertas, nemorisque notae sub pectore primoiactantur niveo lunata monilia dente,ipse bis Oebalio saturatam murice pallamlucentesque auro tunicas — hoc neverat unummater opus — tenui collectus in ilia vinclo,cornipedis laevo clipeum demiserat armo,ense gravis nimio: tereti iuvat aurea morsufibula, pendentes circum latera aspera cinctus,vaginaeque sonum tremulumque audire pharetraemurmur et a cono missas in terga catenas;interdum cristas hilaris iactare comantiset pictum gemmis galeae iubar, ast ubi pugnacassis anhela calet, resoluto vertice nudusexoritur1: tunc dulce comae radiisque trementesdulce nitent visus et, quas dolet ipse morari,nondum mutatae rosea lanugine malae,nec formae sibi laude placet multumque severisasperat ora minis, sed frontis servat honoremira decens. dat sponte locum Thebana iuventus,natorum memores, intentaque tela retorquent,sed premit et saevas miserantibus ingerit hastas,illum et Sidoniae iuga per Teumesia Nymphaebellantem atque ipso sudore et pulvere gratumlaudant, et tacito ducunt suspiria voto.Talia cernenti mitis subit alta Dianaecorda dolor, fletuque genas violata quod inquit,‘nunc tibi, quod leti quaeram dea fida propinquieffugium? haecne ultro properasti in proelia, saeveac miserande puer? cruda heu festinaque virtussuasit et hortatrix animosi gloria leti.scilicet angustum iamdudum urgentibus annisMaenalium tibi, parve, nemus, perque antra ferarumvix tutae sine matre viae, silvestria cuius