destinat, interior caeli qua semita lueetdis tantum, et cunctas iuxta videt ardua terras,iamque fere medium Parnassi frondea praetercolla tenebat iter, cum fratrem in nube coruscaaspicit haud solito visu: remeabat ab armismaestus Echioniis, demersi funera lugensauguris. inrubuit caeli plaga sidere mixto,occursuque sacro pariter iubar arsit utrimque,et coiere arcus et respondere pharetrae.ille prior: ‘scio, Labdacias, germana, cohorteset nimium fortes ausum petis Arcada pugnas.fida rogat genetrix: utinam indulgere precantifata darent! en ipse mei — pudet! — inritus armacultoris frondesque sacras ad inania vidiTartara et in memet versos descendere vultus;nec tenui currus terraeque abrupta coegi,saevus ego immeritusque coli. lugentia cernisantra, soror, mutasque domos: haec sola rependodona pio comiti; nec tu peritura movereauxilia et maestos in vanum perge labores.finis adest iuveni, non hoc mutabile fatum,nec te de dubiis fraterna oracula fallunt.’‘sed decus extremum certe ’ confusa vicissimvirgo refert, ‘veraeque licet solacia mortiquaerere, nec fugiet poenas, quicumque nefandaminsontis pueri scelerarit sanguine dextramimpius, et nostris fas sit saevire sagittis.’sic effata movet gressus libandaque fratriparcius ora tulit, Thebasque infesta petivit.At pugna ereptis maior crudescit utrimqueregibus, alternosque ciet vindicta furores.Hypseos hinc turmae desolatumque magistroagmen, at hinc gravius fremit Hippomedontis ademptiorba cohors; praebent obnixi corpora ferro,idem ardor rabidis externum haurire cruoremac fudisse suum, nec se vestigia mutant:stat cuneo defixa acies, hostique cruentodant animas et terga negant 1: cum lapsa per aurasvertice Dircaei velox Latonia montisadstitit; adgnoscunt colles notamque tremiscit