rettulit, et viso sederunt flumina nutu.illius exsangues umeri et perfossa patescuntpectora: ceu ventis alte cum elata resedittempestas, surgunt scopuli quaesitaque nautisterra, et ab infestis descendunt aequora saxis.quid ripas tenuisse iuvat? premit undique nimbotelorum Phoenissa cohors, nec tegmina membrisulla, omnisque patet leto; tunc vulnera manant,quique sub amne diu stupuit cruor, aere nudosolvitur et tenues venarum laxat hiatus,incertique labant undarum e frigore gressus,procumbit, Getico qualis procumbit in Haemoseu Boreae furiis putri seu robore quercuscaelo mixta comas, ingentemque aera laxat:illam nutantem nemus et mons ipse tremiscit,qua tellure cadat, quas obruat ordine silvas,non tamen aut ensem galeamve audacia cuiquamtangere; vix credunt oculis ingentiaque horrentfunera, et adstrictis accedunt comminus armis.Tandem adiit Hypseus capulumque in morte tenentiextrahit et torvos laxavit casside vultus;itque per Aonios alte mucrone coruscosuspensam ostentans galeam et clamore superbit:‘hic ferus Hippomedon, hic formidabilis ultorTydeos infandi debellatorque cruentigurgitis!’ agnovit longe pressitque doloremmagnanimus Capaneus, telumque immane lacertohortatur librans: ‘ades o mihi, dextera, tantumtu praesens bellis et inevitabile numen,te voco, te solam superum contemptor adoro.’sic ait, et voti sese facit ipse potentem,it tremibunda abies clipeum per et aerea textaloricae tandemque animam sub pectore magnodeprendit: ruit haud alio quam celsa fragoreturris, ubi innumeros penitus quassata per ictuslabitur effractamque aperit victoribus urbem,cui super adsistens ‘non infitiamur honoremmortis’ ait, ‘refer huc oculos, ego vulneris auctor;laetus abi multumque aliis iactantior umbris!’tunc ensem galeamque rapit clipeumque revellit