submissum latus et clipei laxaverat orbem.clamorem Aonii miscent gemitumque Pelasgi,obiectantque manus indignantemque tuentur.ille per oppositos longe rimatus amarumAstaciden, totis animae se cogit in ictumrelliquiis telumque iacit, quod proximus Hopleuspraebuerat: perit expressus conamine sanguis,tunc tristes socii cupidum bellare — quis ardor! —et poscentem hastas mediaque in morte negantemexspirare trahunt, summique in margine campieffultum gemina latera inclinantia parmaponunt, ac saevi rediturum ad proelia Martispromittunt flentes, sed et ipse recedere caelumingentesque animos extremo frigore labisensit, et innixus terrae miserescite clamat,‘ Inachidae: non ossa precor referantur ut ArgosAetolumve larem; nec enim mihi cura supremifuneris: odi artus fragilemque hunc corporis usum,desertorem animi, caput, o caput, o mihi si quisadportet, Melanippe, tuum! nam volveris arvis,fido equidem, nec me virtus suprema fefellit,i, precor, Atrei si quid tibi sanguinis umquam,Hippomedon, vade, o primis puer inclyte bellisArcas, et Argolicae Capaneu iam maxime turmae.’Moti omnes, sed primus abit primusque repertumAstaciden medio Capaneus e pulvere tollitspirantem laevaque super cervice reportat,terga cruentantem concussi vulneris unda:qualis ab Arcadio rediit Tirynthius antrocaptivumque suem clamantibus intulit Argis.Erigitur Tydeus voltuque occurrit et amenslaetitiaque iraque, ut singultantia viditora trahique oculos seseque adgnovit in illo,imperat abscisum porgi, laevaque receptumspectat atrox hostile caput, gliscitque tepentislumina torva videns et adhuc dubitantia figi.infelix contentus erat: plus exigit ultrixTisiphone; iamque inflexo Tritonia patrevenerat et misero decus immortale ferebat,atque illum effracti perfusum tabe cerebri