it referens mandata ducis, quam providus herosiamiam in fine viae percussam obliquat, et ipsetelum ingens avide et quanto non ante lacertoimpulit: ibat atrox finem positura duellolancea, convertere oculos utrimque faventesSidonii Graique dei; crudelis Erinysobstat et infando differt Eteoclea fratri:cuspis in armigerum Phlegyan peccavit, ibi ingenspugna virum, stricto nam saevior inruit enseAetolus, retroque datum Thebana tegebantarma ducem, sic densa lupum iam nocte sub atraarcet ab adprenso pastorum turba iuvenco;improbus erigitur contra, nec cura vetantesimpetere: illum, illum, semel in quem venerat, urget.non secus obiectas acies turbamque minoremdissimulat transitque manu; tamen ora Thoantis,pectora Deilochi, Clonii latus, ilia torviperforat Hippotadae; truncis sua membra remittitinterdum galeasque rotat per nubila plenas.et iam corporibus sese spoliisque cadentumclauserat; unum acies circum consumitur, unumomnia tela vovent: summis haec ossibus haerent,pars frustrata cadunt, partem Tritonia vellit,multa rigent clipeo, densis iam consitus hastisferratum quatit umbo nemus, tergoque fatiscitatque umeris gentilis aper; nusquam ardua conigloria, quique apicem torvae Gradivus habebatcassidis, haud laetum domino ruit omen: inustatemporibus nuda aera sedent, circumque sonorivertice percusso volvuntur in arma molares.iam cruor in galea, iam saucia proluit aterpectora permixtus sudore et sanguine torrens,respicit hortantes socios et Pallada fidam,longius opposita celantem lumina parma:ibat enim magnum lacrimis inflectere patrem.Ecce secat zephyros ingentem fraxinus iramfortunamque ferens, teli non eminet auctor:Astacides Melanippus erat, nec prodidit ipse,et vellet latuisse manum, sed gaudia turmaemonstrabant trepidum; nam flexus in ilia Tydeus