tunc magis atque magis vires animusque recedunt,nec pudor ire retro; cedentem Acheloius herosimpetit, et librans uni sibi missile telumdirexit iactus, summae qua margine parmaeima sedet galea et iuguli vitalia lucent.nec frustrata manus, mortemque invenerat hasta;sed prohibet paulumque umeri libare sinistripraebuit et merito parcit Tritonia fratri,ille tamen nec stare loco nec comminus ireamplius aut voltus audet perferre cruentiTydeos; aegra animo vis ac fiducia cessit:qualis saetigeram Lucana cuspide frontemstrictus aper, penitus cui non infossa cerebrovolnera, nec felix dextrae tenor, in latus irasfrangit, et expertae iam non venit obvius hastae.Ecce ducem turmae certa indignatus in hostemspicula felici Prothoum torquere lacerto,turbidus Oenides una duo corpora pinu,cornipedemque equitemque, ferit: ruit ille ruentemin Prothoum lapsasque manu quaerentis habenasin voltus galeam clipeumque in pectora calcat,saucius extremo donec cum sanguine frenosrespuit et iuncta domino cervice recumbit,sic ulmus vitisque, duplex iactura colenti,Gaurano de monte cadunt, sed maestior ulmusquaerit utrumque nemus, nec tam sua bracchia labensquam gemit adsuetas invitaque proterit uvas.sumpserat in Danaos Heliconius arma Corymbus,ante comes Musis, Stygii cui conscia pensiipsa diu positis letum praedixerat astrisUranie. cupit ille tamen pugnasque viresque,forsitan ut caneret; longa iacet ipse canenduslaude, sed amissum mutae flevere sorores.Pactus Agenoream primis Atys ibat ab annisIsmenen, Tyrii iuvenis non advena belli.quamvis Cirrha domus, soceros nec tristibus actisaversatus erat; sponsam quin castus amantisqualor et indigni commendat gratia luctus,ipse quoque egregius, nec pectora virginis illidiversa, inque vicem, sineret fortuna, placebant.