admotaeque nitent aliena in casside cristae.pulcher adhuc belli vultus: stant vertice coni,plena armenta viris, nulli sine praeside currus,arma loco, splendent clipei pharetraeque decoraecingulaque et nondum deforme cruoribus aurum.at postquam rabies et vitae prodiga virtusemisere animos, non tanta cadentibus Haedisaeriam Rhodopen solida nive verberat Arctos,nec fragor Ausoniae tantus, cum Iuppiter omniarce tonat, tanta quatitur nec grandine Syrtis,cum Libyae Boreas Italos niger attulit imbres,exclusere diem telis, stant ferrea caelonubila, nec iaculis artatus sufficit aer.hi pereunt missis, illi redeuntibus hastis,concurrunt per inane sudes et mutua perduntvolnera, concurrunt hastae, stridentia fundasaxa pluunt, volucres imitantur fulgura glandeset formidandae non una morte sagittae,nec locus ad terram telis: in corpora ferrumomne cadit; saepe ignari perimuntque caduntque.casus agit virtutis opus: nunc turba recedit,nunc premit, ac vicibus tellurem amittit et aufert,ut ventis nimbisque minax cum solvit habenasIuppiter alternoque adfligit turbine mundum:stat caeli diversa acies, nunc fortior Austri,nunc Aquilonis hiemps, donec pugnante procellaaut nimiis hic vicit aquis, aut ille sereno.Principium pugnae turmas Asopius HypseusOebalias — namque hae magnum et gentile tumentesEuboicum duris rumpunt umbonibus agmen —reppulit erepto cunei ductore Menalca.hic et mente Lacon, crudi torrentis alumnus —nec turpavit avos — hastam ultra pectus euntem,ne pudor in tergo, per et ossa et viscera retroextrahit atque hosti dextra labente remittitsanguineam: dilecta genis morientis oberrantTaygeta et pugnae laudataque pectora matri.Phaedimon Iasiden arcu Dircaeus Amyntasdestinat: heu celeres Parcae! iam palpitat arvisPhaedimus, et certi nondum tacet arcus Amyntae.